Sihannoukville

Ondertussen hebben we er een weekje Sihannoukville opzitten, wilt zeggen dat we 8 dagen op het strand gelegen hebben, wat ons goed gedaan heeft!
Bij het aankomen in onze guesthouse, hebben we Brice (jongen die we in Laos ontmoet hebben) terug gezien. Was echt wel grappig! 's Avonds zijn we met hem iets gaan eten op het strand wat gezellig was. De volgende dag is hij vertrokken nr Phonm Pehn om dan naar Vietnam te gaan, dus wie weet komen we hem daar opnieuw tegen.
Deze week bestond dus uit: opstaan rond 8u, douchen, insmeren (zon brandt echt heel hard en we willen zeker niet verbranden), ontbijten op het strand, liggen in de schaduw en in de zon, insmeren, muziek luisteren, lezen, zwemmen, insmeren, armbandjes kopen van de schattige kindjes, fruit,kreeft en inktvis eten .... tot 18h en dan douchen, ons insmeren met aftersun en dan gaan eten op het super gezellige strand dat verlicht was met heel veel lichtjes. En meestal keken we ook nog naar een film voor we naar dromenland gingen (hadden een tv op onze kamer).

Er waren echt heel veel kinderen die armbandjes, postkaarten en fruit verkochten en jonge meisjes / vrouwen die een massage, pedicure, manicure en ontharing van de benen aanboden. In het begin konden we daar nog goed mee om, maar de laatste dagen was het echt vermoeiend. Die mensen blijven maar aandringen ook al heb je al verschillende keren beleefd nee gezegd, tja het is dan ook hun inkomen.
Er liepen ook heel wat gehandicapte mensen rond: met 1 been of geen benen, 1 arm of geen armen. Zij kwamen bedelen.
Janice en ik hebben zeker onze bijdrage geleverd, door heel wat armbandjes (kindjes waren echt schattig) en fruit te kopen.

Ondertussen zijn we terug met onze beide voetjes in het stadsleven van Phnom Penh beland. We zouden het Koninklijk paleis een bezoekje brengen en deze keer hadden we onze sarong mee om onze blote schouders te bedekken, maar bij de kassa waar we ons toegangsticket moesten kopen, werden we niet toegelaten. Een sarong mocht niet! We waren echt verbaasd en konden het niet geloven, dan maar geen bezoek!

Morgen zeggen we vaarwel aan Cambodja en goeiendag aan Vietnam!