May 2007

Queenstown is de stad die gekend staat voor de adrenalinesporten. Wij besloten een skydive te doen. Zaterdag 28 april gingen we met een bang hartje het kantoor van NZone binnen. Een klein uur later konden we al met het volgend busje mee naar de dropzone.
We hadden er echt wel zin in, maar hadden toch wel schrik....

Na een halfuurtje wachten en kijken naar de skydivers was het aan ons. We moesten een pak aan doen en werden helemaal ingesnoerd.

En dan was het zover: we werden voorgesteld aan onze skydivebegeleiders + cameramannen en moesten het vliegtuig op.
Toen het vliegtuig opsteeg, drong het pas echt door waar we aan begonnen waren: van 4000 m aan een snelheid van 200 km/u naar beneden vallen.... Naarmate we hoger en hoger vlogen en alles beneden kleiner en kleiner werd, hadden we echt wel schrik. Toen we op 12.000 feet waren, ging de deur open en was het aan Stef om te springen: eerst ging de cameraman naar buiten, die zich vasthield aan de buitenkant tot Stef en Uros aan de rand zaten, om dan opeens te springen... Ik hoorde Stef schreeuwen en het geluid stierf weg in de diepte....

30 sec later was het aan mij...

Man, wat had ik schrik... vooral het moment dat mijn begeleider op de rand zat en ik aan hem bengelde uit het vliegtuig. Ik moest mijn hoofd en benen naar achter houden en voor ik wist vlogen we naar beneden. Die eerste seconden waren echt wel vies: de snelheid waarmee je valt en je valt met je hoofd naar beneden...

Maar voor ik wist, lag ik op mijn buik en vloog mijn cameraman voor mij en moest ik vanalle bewegingen met mijn armen doen.

En dan plots ging de parachute open en werd ik met een snok naar boven getrokken.

Mijn begeleider begon rond te draaien en ik werd echt misselijk, dus stopte hij ermee.
Na een paar minuten stonden we weer veilig op de grond.

En we waren het er allebei over eens: IT WAS GREAT!!!!!!

Wie zou ons oppikken? Zouden we lang moeten wachten? Na 5 minuten hadden we al prijs! Drie uur later waren we er al en gingen we een hostel zoeken.
De volgende dag hebben we een lange wandeltocht gemaakt langs het prachtige meer en weer veel foto's genomen....

Donderdag hebben we gelift naar Mount Cook in 2 keer. De vrouw met wie we het laatste stuk meereden werkte bij de Alpine guides en bood ons een gratis boottochtje op het gletsjermeer aan! Dat moest ze ons geen 2 keer vragen :-) Uit het meer staken enorme ijsblokken en we mochten zelfs op 1 wandelen.

Het liften terug naar Lake Tekapo ging wat moeizamer en we moesten een 1.5 uur wachten in de kou, brrrrrrrrr.........
Vrijdag zijn we met een Oostenrijker meegereden naar Queenstown. Hij reed met een minicamper en dat bracht ons op een idee...

Na 3 vluchten en 2 dagen reizen landden we op 21 april in Christchurch. Kirsty Sarah, die we via couchsurfing hebben leren kennen, kwan ons ophalen aan de luchthaven. Couchsurfing.com is een website waarop mensen van over heel de wereld een gratis slaapplaats aanbieden aan backpackers. Kirsty woont bij haar papa en is al 2 jaar een 'couchsurferhost'.

We dachten vroeg onder de wol te kruipen, maar dat was buiten Kirsty Sarah gerekend.... 's avonds gaf ze haar verjaardagsfeestje bij haar thuis. Het was een hele leuke avond waarop we heel wat mensen hebben leren kennen.
Zondag sliepen we uit en hielden we een luierdagje. 's Avonds zijn we met een groepje gaan eten bij de Indier.
Maandag zijn we met Joshua en Bill, 2 backpackers die ook bij Kirsty logeerden, naar het stad gereden.

Na een hele hoop brochures en flyers opgepikt te hebben bij het infocentrum, gingen we onze trip wat plannen in de botanical gardens. Resultaat = de bus is te duur, we liften naar Lake Tekapo!

De volgende dag waren Joshua en Bill zo lief om ons af te zetten op de hoofdweg naar het zuiden en begon ons liftavontuur....