Packing

Zo blij dat we deze trip hadden geboekt, enkel het weer is wat tegengeslagen: 3 dagen regen en dus zaten we op een zeilboot met een regenjas aan ipv onze bikini.

Het zeilen zelf was een hele ervaring: we moesten zelfs een handje toesteken.

Natuurlijk zijn we het bekende eiland, Whitheaven beach dat 1 van de mooiste is van de wereld, gaan bezoeken. Als de zon zou schijnen, moet het prachtig geweest zijn: witte stranden en het water zou een tourqoise kleur hebben.

Ondanks het slechte weer, zijn we toch gaan duiken en snorkelen. Het duiken viel wat tegen, omdat de zichtbaarheid maar 5 meter was. Maar het snorkelen was super: zoveel koraal en vissen, echt de moeite!

Na 3 dagen waren we uitgewaaid en blij dat we terug voet aan wal konden zetten. We waren klaar voor het dorpje 1770 en hoopten dat het weer zou keren. De nacht voor we naar het dorpje 1770 gingen, hebben we overnacht op een caddle station (= boerderij) in het boerendorp Kroombit.
We kregen de kans om een ritje te maken op een mechanische stier (hebben we voor gepast), om met de zweep te leren omgaan (helemaal niet zo simpel) en om de geiten bijeen te drijven met paarden. Je kon ook kleiduif schieten en leren hoe een lasso te gebruiken.

Op weg naar Townsville hebben we een crocodilefarm bezocht. Stef heeft een babykrokje geknuffeld…

en ik een slang….

We zijn echt blij dat we bij Ginny en James mogen logeren: superleuke mensen, onze eigen kamer ipv met 10 man op een kamer (sommige backpackers denken dat ze thuis zijn en laten hun vuile onderbroeken rondslingeren…), …
We hebben eindelijk onze Whitsundays zeiltocht en Fraser Island 3-daagse vastgelegd! We hebben ook de plaatselijke berg Castle Hill ‘beklommen’ met Gorgy en Mosko.

Na een vlucht van 2 uur kwamen we aan in het gezellige Cairns, waar we maar 2 nachten zijn gebleven.

Na een korte nacht in Alice Springs, ready voor de 3 daagse.

We hadden een hele enthousiaste gids (= Huss), die heel veel wist en veel kon vertellen over de omgeving en vooral over de Aboriginals.

Onze dag was fantastisch begonnen met het verliezen van een deel bagage. We waren net een uur onderweg toen Huss plots merkte dat de deur van de trailer openstond en er een deel van de bagage ontbrak. Geen nood, toen we terugreden stonden een vrachtwagen en een jeep langs de kant met de zakken. Iedereen een kijkje gaan nemen of alles er nog was en dan verder gereden.

Volgende stop: hout sprokkelen voor ons kampvuur. Kregen goede instructies van Huss: welk hout er nodig was en hoe groot het mocht zijn.

Na de lunch een wandeling van 3u gemaakt in Kings Canyon en ook al is het hier nu winter, we hadden het lekker warm, dus een wandeling in de zomer is niet te doen.

Een hele ervaring waren de 2 overnachtingen: slapen in een swag (grote slaapzak met een matras in) in openlucht.

Echt heel mooi om onder de sterren te slapen, maar zo koud!!! Hadden heel veel kleren aan (= 2 paar kousen, een broek, een tshirt, een dun pulleke, een fleece, een dikke pull) en in onze slaapzak lagen we nog eens in onze lakenzak.

De 2de dag hebben we de wandeling "Valley of the winds" gemaakt in het Kata Tjuta National Park, adembenemend!

En natuurlijk nog een hoogtepunt was de ontmoeting met Uluru = Ayers Rock, de grootste monoliet ter wereld (=348m hoog en steekt 5km diep in de grond). Deze hebben we zowel bij zonsondergang als bij zonsopgang gezien. Prachtig hoe de kleuren veranderen!

Dag 3 zijn we begonnen met een wandeling rond Uluru, heeft ongeveer 2 uur geduurd. Je had ook de keuze om de Rock te beklimmen, maar de Aboriginals (bezitten het land waar Uluru zich bevindt) zien Uluru als een heilige plaats en hebben het niet graag dat je deze beklimt. Het is ook gevaarlijk om deze te beklimmen, er zijn al mensen gestorven! 1 Meisje van de groep heeft het gedaan en vond het geweldig.
Na lunch richting Alice Springs.

In Alice Springs zijn we 1 nacht en een halve dag gebleven. Gezellig stadje, waar heel wat Aboriginals wonen. Rond 14h25 vertrok onze vlieger richting Cairns.

Weeral vroeg moeten opstaan om de bus te nemen naar Alice Springs, we waren 2 dagen onderweg. Dit was geen guided tourbus = niet gestopt om dingen te bezoeken, maar flink doorgereden en pauzes gehouden om het sanitair te gebruiken en om te eten. Zo hebben we de eerste dag 11u op de bus doorgebracht, dus veel geslapen, want veel viel er ook niet te zien = woestijn!

Onze overnachting was in het dorpje Coober Pedy dat bekend is geworden door het vinden van opaal en waar de meeste inwoners ondergronds leven. We hebben een rondleiding gekregen in een mijn waar duidelijk werd hoe de mensen vroeger met een houweel zich een weg baanden door het gesteente om opaal te vinden, natuurlijk is dit nu allemaal door machines overgenomen.

Onze slaapplaats bevond zich "onder de grond", eigenlijk was het een plaats in een rots. We hadden op voorhand gehoord dat er een maand geleden "bedbugs" aanwezig waren in de bedden, dus waren wij er helemaal niet voor te vinden om op die plaats te overnachten, maar alles is goed en wel verlopen, de beestjes hebben ons niet lastig gevallen :-)

Als avondeten werd er ons beloofd dat we de beste pizza ooit gingen eten, maar we hebben in Belgie al veel betere pizza gegeten! Wat wel heel leuk was in die pizzaplace, was het weerzien met 2 meisjes (Jamie en Joan) van de vorige trip!

Volgende dag hebben we weer een hele dag (=8uur) op de bus gezeten, maar in de late namiddag wel iets spectaculairs gezien: een zingende dingo :-) Dingo's zijn wilde honden die in de woestijn leven en het vee opeten, dus helemaal niet zo'n geliefde dieren. Het grote verschil met honden is dat deze beesten niet blaffen, maar janken! In een benzinestation had de eigenaar een dingo opgevoed als huisdier, Dinkie genaamd. Van zodra iemand aan de piano ging zitten en een klank speelde, kroop Dinkie via een stoel op de piano, wandelde over de toetsen en jankte mee. Hilarisch!!!

In de vroege avond aangekomen in Alice Springs.