A Travellerspoint blog

Don Det

Charmant eiland vooral bezocht door backpackers

sunny 37 °C

Woensdag 21/02/07 aangekomen op een zalig, relax eilandje waar je vooral veel restaurantjes / cafeetjes vind en waar de jongeren luieren.

Een leuk guesthouse gevonden dat wordt uitgebaat door een ouder Laotiaans koppel, maar een kerel rond de veertig managed de plaats. Echt wel handig voor info over het eiland of over de grensovergang.
Hier verblijven we in een hutje, wel niet veilig tegen diefstallen, maar geen probleem daar we waren we op voorbereid. En op elk terras hing een hangmat, deze hebben we veel gebruikt, met uitzicht op de Mekong.

Die namiddag hebben we alweer een fiets gehuurd en zijn we naar de Li Phi watervallen (prachtig) geweest waar we dachten te kunnen zwemmen, was niet het geval. Spijtig want het was echt wel heet.

DSCN2557.jpg

De fietstocht was zeer aangenaam, langs kleine zandweggetjes en over de brug gefietst. Vroeger was er een spoorweg op die brug die de Fransen gebouwd hadden om de stroonversnellingen op de rivier te omzeilen. En ook zijn we op het eiland Don Khon gaan rond fietsen.
Blij dat we terug in ons guesthouse waren, waar ik een duik heb genomen in de rivier.

De volgende dag hebben we echt niets gedaan en gewoon genoten van de mooie en rustige omgeving. Hebben besloten om vrijdag een uitstapje te doen, nl. een boottochtje naar een verlaten eiland waar er een BBQ is en zouden tegen zonsondergang terug varen. Hadden ook ook aan Mark en Brice gevraagd of ze daar goesting in hadden en 's avonds bleek er nog een groep van 5 man mee te gaan.

Om 10h vrijdag vertrokken er dan 2 boten naar het verlaten eiland. Zalig, het was precies een beetje Expeditie Robinson met alleen een beetje (veel) meer eten en drank. Van de ganse dag niets gedaan: gebabbeld, gedronken, gegeten, gaan zwemmen, in de hangmatten gelegen, gaan vissen met een net ... gewoon genieten!
Tegen late namiddag met het bootje naar een ander eilandje geweest waar we genoten hebben van de zonsondergang.

IMG_0772.jpg

Die avond (onze laatste avond in Laos) hebben we het rustig aan gedaan, want de volgende dag moesten we er op tijd uit om de grensovergang naar Cambodia te maken.

Posted by StefJanice 23:11 Archived in Laos Tagged packing Comments (0)

Don Khong

Grootste eiland in de Mekong

sunny 38 °C

Maandag zijn we vanuit Champasak naar de 'Vierduizend Eilanden' gegaan. Hier in het uiterste zuiden van Laos waaiert de Mekong uit in tal van zijarmen waartussen zich vele eilandjes bevinden. Onze eerste 2 dagen brengen we door op Don Khong.

DSCN2532.jpg

IMG_0725.jpg

We verblijven in een guesthouse een 200 tal meter van de aanlegsteiger. De rest van de dag relaxen we en drinken bananashakes :-)
's Avonds als we naar ons guesthouse terug wandelen, kunnen we de sterren heel goed zien. Echt prachtig!
De volgende dag besluiten we om het eiland rond te fietsen. Maar de rit duurt veel langer dan verwacht en 3 uur later zijn we nog aan het fietsen. In die tijd heeft een koppel dat we kennen ons al 2 keer gepasseerd met hun brommerke... Een halfuur voor we aankomen ligt Stef haar ketting eraf en staan we in de brandende zon te wachten op hulp. Gelukkig helpt een local ons en kunnen we aan de laatste kilometers beginnen. In de namiddag zetten we ons aan de Mekong en komt er een meisje ons vragen of we de volgende dag mee willen naar Don Det en een boot willen delen. Het is goedkoper dan het met een guesthouse te regelen. We laten Mark en Brice ook weten dat we vervoer hebben gevonden en ze komen ook mee.
De volgende dag moeten we om 8:30 aan de aanlegsteiger staan om naar het kleinere eilandje Don Det te gaan.Het boottochtje duurt ongeveer een uur en half. Op dit eiland is er enkel electriciteit tussen 18 u en 22 u.

Posted by StefJanice 23:09 Archived in Laos Tagged packing Comments (1)

Champasak

Een gezellig dorpje en Wat Phou

sunny 38 °C

We dachten vanuit Pakse met de boot naar Champasak te gaan, omdat zowel in de Lonely Planet als in de Trotter dit wordt aangeraden. Maar boot was om 8h vertrokken en wij waren om 9h aan de aanlegsteiger, dus een ander vervoermiddel gezocht (niet dat we zoveel keuze hadden), nl. de locale bus.

Het was weer een overvolle, warme bus voor een ritje van 2 uur. Het spectaculaire van deze rit was toch wel de overzet met een pont (een soort stevige vlot). Hier stond dus alles op: mensen, fietsen, brommers, auto's, tuktuks en onze bus. We voelden ons niet zo veilig, zeker niet toen we erop reden, maar alles is goed gegaan.

Rond de middag aangekomen in een super gezellig en rustig dorpje, bestaande uit 1 straat en met restaurantjes en cafeetjes langs het water. Gemakkelijk een guesthouse gevonden, iets gegeten en dan waren we van plan om in de namiddag Wat Phou te gaan bezoeken. Toch besloten we om dit uit te stellen tot de volgende dag, want het was echt wel heet en het spel ging ook bijna sluiten. Tijdens de beslissing hadden we kennis gemaakt met een oudere Roemeense vrouw (70 jaar), een beetje een rare. We hadden zowat over ons verteld en zij over haar en zo kwamen we op het onderwerp Stefanie haar knie. Ze beweerde dat ze mijn knie misschien wel kon genezen, ze maakte gebruik van geluid dat trilllingen veroorzaakt. We vonden het nogal raar en geloofden er niet veel van, maar als we het toch wilden proberen dan moesten we die avond maar naar haar vragen.

Die middag hebben we het rustig aan gedaan, iets gaan drinken en een fruitsalad gegeten. We zijn dan ook gaan uitzoeken hoe we de volgende dag naar de 4000 eilanden zouden gaan. We wilden dit ook met de boot doen, maar blijkbaar was dit echt wel duur. Dit zijn we in een guesthouse te weten gekomen toen we daar info gingen vragen. Een hollandse vrouw hoorde ons en vroeg of we geen zin hadden om met een minivan naar het eiland Don Khong te gaan, het was ieder ongeveer 8 usd, want ze had ook al 2 jongens (Mark, een Brit, en Brice, een Amerikaan) gevonden die zouden meegaan. Dat zagen we natuurlijk wel zitten, in de eerste plaats voor het gemak.

Hehe blij dat we ons vervoer al geregeld hadden en dat we eerst Wat Phou konden gaan bezoeken en dan tegen 10h zouden we met de minivan vertrekken.

's Avonds heb ik dan toch gebruik gemaakt van die vrouw haar kunsten om mijn knie te "genezen". Het leek een beetje op yoga, zij gelooft erin dat de aura rond mijn knie beschadigd was en zij ging de aura rond die plaats herstellen d.m.v. een "hmmmm"geluid, best wel grappig. Janice heeft mogen toekijken tijdens het hele gebeuren. Voelde me niet zo op mijn gemak, maar het was de moeite waard, want idd mn knie voelde beter.

De volgende dag zijn we dan in de voormiddag Wat Phou gaan bezoeken met de fiets (10 km). We wilden daar om 8h (ging het open)zijn, zodat we toch nog een uur hadden om de interessantste en belangrijkste archeologische vindplaats van Laos te bezoeken.

IMG_0733.jpg

Om dan onze reis met de minivan verder te zetten naar Don Khong (grootste eiland van de 4000 eilanden).

Posted by StefJanice 22:36 Archived in Laos Tagged packing Comments (2)

Bolovenplateau - Tad Fan

Verfrissing in het Zuiden

sunny 30 °C

Wat een mooie en frisse dagen hebben we achter de rug in het Tad Fane Resort!

Het was wel een heel gedoe om naar daar te gaan:
we kregen een voorstel van een man die ons zou vervoeren voor 20 dollar per persoon naar het Resort, dat vonden wij veel te veel. In de Trotter en Lonely Planet hadden we gelezen dat we een bus konden nemen in het Zuidstation van Pakse en dat zou ons 1,5 dollar kosten. We bedankten de man voor zijn aanbod en vroegen of hij ons voor 5000 kip (=0,50 dollar) naar het busstation kon brengen en dat wou ie wel doen, maar hij zette ons helemaal niet aan het busstation af. Wij lastig natuurlijk! Hij had ons op een plaats afgezet waar een wagen vol met locals stond te wachten om naar Paksong (50 km van Pakse en op de weg ligt Tad Fan) te rijden, ticket 15 dollar per persoon. Dit was niet de afspraak, dus wij niet betaald. Hebben een andere tuktuk tegengehouden en die heeft ons naar het busstation gebracht, maar daar konden we helemaal geen tickets (1,5 dollar) kopen, gebeurde blijkbaar op de bus zelf en er zou pas een anderhalfuur later ene vertrekken. Dus wij nog wat rondgelopen, het was er zo chaotisch, veel mensen spraken ons aan, maar we vertrouwden die niet. Tot een man ons aansprak, hij vroeg 1 dollar per persoon. Dit hebben we dan maar aangenomen. Wagen zat vol met locals en die vonden onze bleke huid zo interessant, dat we het gespreksonderwerp waren gedurende de rit.

Blij dat we waren aangekomen in ons Resort, super mooi en zo rustig. Wat houden we ervan om te verblijven in de natuur! Buiten onze vrienden de insecten (mieren en hele grote spin in de kamer!!) gerekend. Vanuit het restaurant hadden we zicht op de 2 watervallen van Tad Fan, het water stort 200 meter naar beneden en zijn de hoogste van Laos.

In de namiddag zijn we naar de waterval Champsee geweest. Na een kleine 2 km wandelen en een steil padje naar beneden kwamen we aan de waterval waar niemand was. We zijn direct het water ingedoken, want we hadden het echt warm, een zalige verfrissing.

IMG_0618.jpg

DSCN2404.jpg

Er was ook een touw getrokken van de oever naar de waterval zelf en dan kon je op een vlot gaan zitten en je ernaar toe trekken. Je kon ook via een wegje achter het water gaan staan. Na een verfrissende douche zijn we iets gaan eten in het restaurantje, waar we naast nog een koppel de enige waren.

Vrijdag heb ik een trekking gedaan naar de watervallen, jammer genoeg zonder Stefanie die last heeft van haar knie. Samen met de gids en nog een Hollands koppel kwamen we na heel wat dalen en klimmen aan de waterval. We konden aan de overkant het resort zien. Daarna zijn we ook nog naar een andere waterval geweest. Ondertussen gaf de gids uitleg over de volkeren en dieren die in jungle leven. Na een bezoek aan een koffieplantage keerden we terug naar het resort.

In de namiddag hebben we een bezoekje gebracht aan het dorpje Paksong, zo'n 12 km verderop. Iedereen staarde naar ons, precies of ze nog nooit een buitenlander hadden gezien! Er viel niet veel te beleven.
Op de lokale markt hebben we een noodle soepje gegeten om vervolgens naar het resort terug te keren. Daar wilden we nog iets eten, maar dat ging niet want er was geen electriciteit. Gelukkig was er tegen 17 u terug stroom zodat we een douche konden nemen om daarna gegrilde vis te gaan eten. 'S avonds hadden we, in tegenstelling tot de vorige nacht, buren. De muren zijn hier flinterdun en de man had spijtig genoeg een snurkprobleem...

De komende en tevens laatste dagen in Laos gaan we doorbrengen in Champasak en op de 4000 eilanden.

Posted by StefJanice 23:38 Archived in Laos Tagged packing Comments (4)

Pakse

Uitvalsbasis voor bezoek aan Zuid-Laos

sunny 37 °C

Zondagnamiddag aangekomen in Pakse, wat waren we blij, want we hadden een hel van een busrit (6uur) achter de rug.
Bus zou om 9h vertrekken, maar is eigenlijk pas goed en wel om 09h30 vertrokken, omdat de bus om de 5 voet stopte om mensen op te laden. Na een tijd zat de bus echt wel vol, maar daar keek de buschauffeur niet naar, mensen bleven maar opstappen en dan was het ook nog eens super warm.
Van de bus afgestapt en met een tuktuk op zoek gegaan naar een guesthouse. Het eerste guesthouse op onze lijst zou om 17h een kamer van 4 dollar vrij hebben, we besloten om te blijven wachten, want het was veel te warm om te gaan rondzoeken. Dus hebben we iets gedronken, wat gelezen, wat geschreven in ons dagboek en om 17h30 kwam die kerel ons vertellen dat de kamer toch niet vrij zou komen, maar hij had al rondgebeld en er was in het guesthouse om de hoek een kamer van 8 dollar vrij. Tja goedkoper zouden we op dat moment toch niet gevonden hebben, want alles zat al vol. (het was ook al 17h voorbij) Die kerel beloofde ons wel dat als er de volgende dag een kamer vrij zou komen, hij die voor ons vrij zou houden. (volgende morgen zijn we dan van guesthouse gewisseld)
Nadat we ons opgefrist hadden en klaar waren om iets te gaan eten, ging Janice haar GSM. Ik dacht dat het Gorik was, maar blijkbaar was het mn zus. Amai ik was verschoten, maar ik was zo blij om iets van het thuisfront te horen!
Die avond pasta gaan eten en dat heeft ons ongeloofelijk goed gesmaakt en toen hebben we besloten om de film In her shoes te kijken, we hadden namelijk een tv op onze kamer. Dat was echt een goed id!

De volgende dagen hebben we het kalm aan gedaan. De zon is hier echt niet te onderschatten, na 11h is het hier snikheet en van dit weer wordt je echt loom. Zo hebben we de voorbije dagen iedere namiddag een dutje gedaan. :)
Gisterenmorgen hebben we een wandeling gemaakt naar een markt waar ze vanalles verkochten: kruiden, fruit, vlees (varkenshoofden, darmen, lever,...), levende kikkers, vis, kleding, shoenen,....

IMG_0535.jpg

DSCN2349.jpg

We hebben een samlo teruggenomen, omdat het veel te warm was.

IMG_0569.jpg

Gisterenavond toch nog iets spannends meegemaakt, jaja onze vriend de kakkerlak was terug. Janice ging de badkamer in en daar zat ie....
Meteen iem gaan roepen en die heeft iets gespoten en de deur achter zich dicht getrokken. hehe nu wisten we nog niet waar dat beest naartoe was, maar we hebben het niet meer teruggezien.

De komende 3 dagen gaan we afkoeling zoeken in het Bolovensplateau, nl in het Tad Fan Restort.

Posted by StefJanice 23:00 Archived in Laos Tagged packing Comments (3)

(Entries 41 - 45 of 52) « Page .. 4 5 6 7 8 [9] 10 11 »